29 oktober 2010 Een nieuwe zandplaat In oktober 2007 werden er openingen gemaakt in de polderkaden van de Kort en Lang Ambacht en Ruigten bezuiden de Perenboom en het Aert Eloyenbosch en Jonge Janswaard. Deze voormalige landbouwgebieden, op de oostpunt van het Eiland van Dordrecht, kwamen daardoor direct onder de invloed van het getijdenwater. Hoe lang duurt het voordat er zich weer zandplaten zouden gaan vormen? Ik schatte zoiets toch wel op 5 tot 10 jaar. Tot mijn verbazing ontdekte ik in oktober 2009 al een zandplaatje. Het plaatje ligt op de scheiding van de Sneepkil en het Houweningswater en valt alleen droog als de waterstanden rond N.A.P schommelen. Aan de noordkant van de zandplaat wordt het door sedimentatie ondiep terwijl aan de zuidkant door erosie een geul met een diepte van 3.40 meter is uitgeschuurd! Door dit deel van het Nationaal Park De Biesbosch onder invloed van de Beneden Merwede te brengen, is de rivierdynamiek er duidelijk toegenomen.
Wantij
Door het openen van de polderkaden is er niet alleen dynamische natuur ontstaan maar is het begrip wantij in de Dordtse regio weer springlevend. Bij een wantij komt het vloedwater van twee kanten en op de plek waar zij samenkomen wordt de stroming opgeheven en treedt er sedimentatie op. Op kaarten van Dordrecht prijkt het getijdenriviertje het Wantij. Sinds 1870 doet dit riviertje, door het graven van de Nieuwe Merwede, zijn naam echter geen eer meer aan. Vanaf heden heeft Dordrecht dus weer een actief wantijgebied, alleen ligt het op een andere locatie.
25 oktober 2010 "Het is diep triest..." Het bezoekerscentrum in Drimmelen sluit per 1 januari 2011. Dit maakte Henkjan Kievit, regiodirecteur zuid van Staatsbosbeheer, afgelopen vrijdagavond bekend. Zo'n zestig vrijwilligers werden in Drimmelen op de hoogte gesteld van de toekomst van het centrum. "Er wachten ons de komende jaren forse bezuinigingen. Onze budgetten voor komend jaar zijn al drastisch gekort. In verband met de krappe financiën lukt het niet om dit centrum in de benen te houden. We hebben de afgelopen tijd naar partners gezocht om het financiële plaatje rond te krijgen, maar helaas is dat niet gelukt. Ik kom vanavond dan ook met een buitengewoon vervelende boodschap" sprak de regiodirecteur.
Een bittere pil voor de vrijwilligers. Zij verrichten immers met plezier tal van werkzaamheden zoals baliediensten en het begeleiden van vaartochten. Uit het publiek werden uiteraard meerdere vragen gesteld. Stoppen we met alles? Gaat Staatsbosbeheer het pand verkopen? Zijn er ook personele consequenties? "Jullie moeten me niet kwalijk nemen, maar ieder detail heb ik nog niet op mijn netvlies. Het besluit is net genomen. Sommige activiteiten gaan echter gewoon door, maar in onze optiek heb je daarbij niet perse een centrum nodig" aldus Kievit.
"Toen ik de uitnodiging kreeg, verwachtte ik al zoiets" zegt Annie Doevendans. "Een directeur komt tenslotte niet zomaar opdraven. Ik sta hier al 20 jaar achter de balie en ik stop er heel mijn ziel en zaligheid in. Vanuit het centrum probeer ik zoveel mogelijk bezoekers met een vaartocht de Biesbosch in te krijgen. Als dat lukt geeft mij dat veel voldoening. Maar door de beslissing van Staatsbosbeheer, waar ze volgens mij spijt van krijgen, val ik in een gat. Het is diep triest...."
20 oktober 2010 Ingetogen herfstkleuren Herfst is het seizoen van imposante wolkenluchten, vruchten, paddenstoelen en glinsterende spinnenwebben in de vroege morgenuren. De oogstrelende pasteltinten tijdens snel wisselende lichtomstandigheden boeien mij mateloos. In de Biesbosch is de herfst geen festijn van spetterende kleuren. Het gebied wordt immers gedomineerd door allerlei soorten wilgen en die kleuren in de herfst niet zo uitbundig. De wilgen in het vermaarde zoetwatergetijdengebied dragen momenteel ingetogen, groengelige tinten. Het blad van grote kattenstaart, Gelderse roos en dauwbraam zorgt plaatselijk voor rode accenten.
In het najaar stagneert het transport van suikers en dat hoopt zich geleidelijk in bladeren op. De concentratie aan suikers wordt op een gegeven ogenblik zo groot dat er door chemische verbindingen nieuwe kleurstoffen ontstaan. Als heftige najaarsstormen achterwege blijven dan kunnen wij nog lang van dat oneindige kleurenpalet genieten.
18 oktober 2010 De Wespspin; een bontgekleurde nieuwkomer De wespspin, ook wel bekend als tijgerspin, is sinds 1980 bezig aan een opmars vanuit het zuidoosten van Nederland. De uitbreiding van het verspreidingsgebied van deze opvallend gekleurde spin wordt vooral in verband gebracht met klimaatverandering. De wespspin is één van de grootste Europese spinnen en is vanwege de grootte en de kleur gemakkelijk herkenbaar. De naamgeving heeft uiteraard te maken met het wesp-achtige uiterlijk; de spin kan trouwens niet steken en is ongevaarlijk voor mensen.
Het web van de wespspin, qua vorm en afmeting goed vergelijkbaar met dat van de gewone kruisspin, bevat een eigenaardige zigzagband. De functie van deze merkwaardige uitmonstering is nog niet opgehelderd. De Wespspin komt in allerlei milieus voor, waarbij er een zekere voorkeur lijkt te bestaan voor vochtige terreinen. In de waterrijke Biesbosch is deze bontgekleurde nieuwkomer dan ook geen onbekende!
13 oktober 2010 Enorme olievlek op de Nieuwe Merwede Vanmorgen met de aluminium Master 540 de Nieuwe Merwede af om met de aannemer, die in de Dordtse Biesbosch de onderwaterbodem saneert, bij te praten. Toen ik echter de Oosthaven over stuurboord uitdraaide zag ik het al. Er dreef een enorme olievlek op de Nieuwe Merwede. Okergele-, pimpelpaarse- en donkerrode tinten dansten op de golven. Deze vervuiling aan de post van de Korps Landelijke Politie Diensten (KLPD) op het Blauwpoortsplein in Dordrecht doorgegeven. De illegale olielozing was daar echter al gemeld. De vlek bestond uit een lengte van ongeveer een kilometer en een breedte van zo'n 100 meter. Rijkswaterstaat en de KLPD hebben op het water geprobeerd de dader te achterhalen maar zoals gewoonlijk ligt die op het kerkhof...
4 oktober 2010 Tientallen fladderende dagvlinders Door het aanhoudende, zonnige najaarsweer stond de kade van de Hengstpolder nog vol met bloeiende wilde planten zoals grote pimpernel, berenklauw, duizendblad, knoopkruid en kruipende boterbloem. De late bloemenweelde werd zeer gewaardeerd door tientallen dagpauwogen, atalanta’s, kleine vuurvlinders, kleine vossen en kleine koolwitjes.
Veel vlinders vertoonden afgebrokkelde vleugelpunten of hadden kleine gaatjes in hun (soms) schubloze vleugels. Het waren dus behoorlijk ‘afgevlogen’ beesten. Door de harde wind viel het niet mee om ze te fotograferen.
In de verte naderde een behoorlijke groep koeien. Snel terug om mijn spullen te pakken. Anders denderde de hele groep over mijn cameratas...
In oktober 2007 werden er openingen gemaakt in de polderkaden van de Kort en Lang Ambacht en Ruigten bezuiden de Perenboom en het Aert Eloyenbosch en Jonge Janswaard. Deze voormalige landbouwgebieden, op de oostpunt van het Eiland van Dordrecht, kwamen daardoor direct onder de invloed van het getijdenwater. Hoe lang duurt het voordat er zich weer zandplaten zouden gaan vormen? Ik schatte zoiets toch wel op 5 tot 10 jaar. Tot mijn verbazing ontdekte ik in oktober 2009 al een zandplaatje. Het plaatje ligt op de scheiding van de Sneepkil en het Houweningswater en valt alleen droog als de waterstanden rond N.A.P schommelen. Aan de noordkant van de zandplaat wordt het door sedimentatie ondiep terwijl aan de zuidkant door erosie een geul met een diepte van 3.40 meter is uitgeschuurd! Door dit deel van het Nationaal Park De Biesbosch onder invloed van de Beneden Merwede te brengen, is de rivierdynamiek er duidelijk toegenomen. 
Het bezoekerscentrum in Drimmelen sluit per 1 januari 2011. Dit maakte Henkjan Kievit, regiodirecteur zuid van Staatsbosbeheer, afgelopen vrijdagavond bekend. Zo'n zestig vrijwilligers werden in Drimmelen op de hoogte gesteld van de toekomst van het centrum. "Er wachten ons de komende jaren forse bezuinigingen. Onze budgetten voor komend jaar zijn al drastisch gekort. In verband met de krappe financiën lukt het niet om dit centrum in de benen te houden. We hebben de afgelopen tijd naar partners gezocht om het financiële plaatje rond te krijgen, maar helaas is dat niet gelukt. Ik kom vanavond dan ook met een buitengewoon vervelende boodschap" sprak de regiodirecteur. 
Herfst is het seizoen van imposante wolkenluchten, vruchten, paddenstoelen en glinsterende spinnenwebben in de vroege morgenuren. De oogstrelende pasteltinten tijdens snel wisselende lichtomstandigheden boeien mij mateloos. In de Biesbosch is de herfst geen festijn van spetterende kleuren. Het gebied wordt immers gedomineerd door allerlei soorten wilgen en die kleuren in de herfst niet zo uitbundig. De wilgen in het vermaarde zoetwatergetijdengebied dragen momenteel ingetogen, groengelige tinten. Het blad van grote kattenstaart, Gelderse roos en dauwbraam zorgt plaatselijk voor rode accenten. 
De wespspin, ook wel bekend als tijgerspin, is sinds 1980 bezig aan een opmars vanuit het zuidoosten van Nederland. De uitbreiding van het verspreidingsgebied van deze opvallend gekleurde spin wordt vooral in verband gebracht met klimaatverandering. De wespspin is één van de grootste Europese spinnen en is vanwege de grootte en de kleur gemakkelijk herkenbaar. De naamgeving heeft uiteraard te maken met het wesp-achtige uiterlijk; de spin kan trouwens niet steken en is ongevaarlijk voor mensen. 
Vanmorgen met de aluminium Master 540 de Nieuwe Merwede af om met de aannemer, die in de Dordtse Biesbosch de onderwaterbodem saneert, bij te praten. Toen ik echter de Oosthaven over stuurboord uitdraaide zag ik het al. Er dreef een enorme olievlek op de Nieuwe Merwede. Okergele-, pimpelpaarse- en donkerrode tinten dansten op de golven. Deze vervuiling aan de post van de Korps Landelijke Politie Diensten (KLPD) op het Blauwpoortsplein in Dordrecht doorgegeven. De illegale olielozing was daar echter al gemeld. De vlek bestond uit een lengte van ongeveer een kilometer en een breedte van zo'n 100 meter. Rijkswaterstaat en de KLPD hebben op het water geprobeerd de dader te achterhalen maar zoals gewoonlijk ligt die op het kerkhof... 
Door het aanhoudende, zonnige najaarsweer stond de kade van de Hengstpolder nog vol met bloeiende wilde planten zoals grote pimpernel, berenklauw, duizendblad, knoopkruid en kruipende boterbloem. De late bloemenweelde werd zeer gewaardeerd door tientallen dagpauwogen, atalanta’s, kleine vuurvlinders, kleine vossen en kleine koolwitjes. 